Inwestowanie przez Internet

piątek, 15 kwietnia 2011

Jak zmienić dotychczasowy i wybrać najlepszy OFE

Autorem artykułu jest Marta Nowostawska

Chcesz zmienić fundusz, na który zdecydowałeś się jakiś czas temu? A może dopiero rozpoczynasz swoje życie zawodowe i musisz wybrać swój pierwszy OFE? Oto kilka wskazówek na co należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę.
Do końca 1999 roku do OFE musiał zapisać się każdy urodzony po 1 stycznia 1969 roku, a dobrowolnie skorzystać z takiej możliwości mogły osoby urodzone po 1 stycznia 1949 roku. Był to okres prawdziwych żniw dla OFE, ponieważ w tym czasie zapisywała się do nich największa liczba pracujących obywateli.

W początkowym okresie funkcjonowania reformy emerytalnej osoby uprawnione lub zobligowane do wyboru swojego OFE dokonywały tego w sposób intuicyjny. Powodem takiego zachowania był fakt, że dopiero po dłuższym okresie funkcjonowania można ocenić efekty działania poszczególnych OFE, czego naturalnie przed rokiem 1999 nie można było stwierdzić. Dodatkowym czynnikiem był także niski - a dla niektórych wręcz zerowy - poziom wiedzy wśród Polaków na temat sposobu działania OFE oraz inwestowania dostarczanych im pieniędzy pochodzących ze składek, dlatego wybór następował często pod wpływem reklamy lub skutecznego zachęcenia przez akwizytorów poszczególnych funduszy.

Brak możliwości weryfikacji i porównania wyników poszczególnych OFE (pierwsze OFE rozpoczęły swoją działalność w połowie 1999 roku) trwał do momentu opublikowania pierwszych notowań. Jednak nadal nie można było właściwie ocenić ich działalności z racji tego, że inwestycje funduszy emerytalnych mają charakter długoterminowy – im dłuższy przedział czasowy tym lepszy uzyskuje się obraz rynku.

Po prawie dziesięciu latach funkcjonowania II filaru sytuacja wygląda zdecydowanie lepiej. Osoby rozpoczynające życie zawodowe przystępują do OFE w sposób znacznie bardziej świadomy, podejmując indywidualnie przemyślaną decyzję, który fundusz wybrać. Dla tych, którzy w odpowiednim czasie nie podejmą właściwej decyzji o przystąpieniu do wybranego przez siebie funduszu, dwa razy w roku zostaje przeprowadzone losowanie do funduszy emerytalnych (w losowanie nie biorą udziału trzy największe fundusze działające na rynku). Zgodnie z ustawą emerytalną każdy z nas może być członkiem tylko jednego OFE. Jednak decyzja o wyborze funduszu nie musi być ostateczna - w każdej chwili można ją zmienić, weryfikując dotychczasowe dokonania swojego OFE i przenosząc się do funduszu osiągającego lepsze wyniki.

Składka emerytalna to obecnie 19,52% naszej pensji brutto, z czego 12,22% trafia do ZUS, a 7,3% do OFE, który możemy wybrać zgodnie z indywidualnymi preferencjami. Na rynku dostępna jest obecnie oferta 15 OFE (w przeciągu ostatnich lat ich liczba i nazwy często zmieniały się, a także następowały połączenia poszczególnych funduszy), których zadaniem jest jak najbardziej efektywne, a przy tym bezpieczne pomnażanie gromadzonych na koncie każdego uczestnika składek. Jak skutecznie dany fundusz pomnaża oddawaną mu w zarządzanie składkę, pokazują ich wyniki inwestycyjne.

Jak zmienić OFE

W przypadku podjęcia decyzji o zmianie OFE w pierwszej kolejności należy podpisać umowę z nowo wybranym funduszem, którego zamierzamy zostać członkiem. Dotychczasowy fundusz, do którego dotychczas były wpłacane składki należy niezwłocznie o tym fakcie zawiadomić. Bardzo często pomoc w poinformowaniu dotychczasowego OFE o rezygnacji, oferują agenci ubezpieczeniowi lub osoby pracujące dla poszczególnych funduszy. Aby zdążyć na najbliższą sesję rozliczeniową, należy dokonać tego w odpowiednim w terminie - co najmniej 25 dni wcześniej.

Należy jednak pamiętać, że zmiana OFE może pociągać za sobą dodatkowe opłaty, które są zależne od stażu członkowskiego w danym OFE. Według nowych zasad Powszechne Towarzystwo Emerytalne nie pobierze opłat za zmianę funduszu tylko w przypadku, gdy staż członkowski jest dłuższy niż 2 lata. Jeżeli mieści się on w granicy 1-2 lat opłata wyniesie 80 zł, a w przypadku, gdy nie przekracza roku - 160 zł. Opłatę tą wpłaca się na konto PTE z środków własnych osoby zmieniającej fundusz. Fundusz emerytalny można zmienić jedynie w czasie tzw. sesji transferowych, które organizuje ZUS cztery razy w roku - w ostatni dzień roboczy lutego, maja, sierpnia i listopada.

Przed zmianą funduszu należy ponadto sprawdzić, czy wszystkie pobrane z wynagrodzenia składki emerytalne trafiły do funduszu i pracują już na emeryturę. Członkowie wszystkich funduszy raz w roku otrzymują roczne sprawozdanie o stanie konta. W każdej chwili można także zadzwonić na infolinię danego funduszu i poprosić o taki raport. W przypadku braku składek sprawę należy wyjaśnić jak najszybciej.

Jak wcześniej zostało podkreślone, przed decyzją zmiany lub w momencie pierwszego wyboru OFE należy właściwie, rozważnie, bez pośpiechu i mądrze tego dokonać, ponieważ będzie to gwarantem naszego przyszłego świadczenia z tego filaru. Koniecznie należy zwrócić uwagę na kilka kwestii.

Dotyczą one:

- Pozycji w rankingach według stopy zwrotu;
Najważniejszym aspektem przy wyborze funduszu są jego zyski, czyli stopa zwrotu zainwestowanych składek, stanowiąca o przemyślanej polityce inwestycyjnej i fachowości instytucji zarządzającej funduszem.

- Kosztów, jakie będziemy ponosić w związku z członkostwem (średni koszt utrzymania jednego konta emerytalnego w roku 2007 wyniósł 10,20 zł.);
Równie ważna jest cena, jaką przyjdzie nam zapłacić za obsługę naszego konta emerytalnego. W jej skład wchodzą opłaty pobierane przez PTE (instytucje zarządzającą OFE) dla osób przystępujących do funduszu, opłaty od składek w kolejnych latach, opłaty dla agentów transferowych za prowadzone przez nich rejestry członków itp.

- Wysokości aktywów OFE;
Dodatkowym czynnikiem, na który należy zwrócić uwagę jest także liczba członków, a co za tym idzie wysokość zarządzanych aktywów, ponieważ fundusze o małych aktywach są w stanie szybciej zareagować na zmiany sytuacji na rynkach finansowych niż wielkie OFE (w przypadku niewielkich aktywów wejście lub wyjście z inwestycji w przypadku małych OFE jest znacznie prostsze). Z drugiej jednak strony OFE z największymi aktywami mogą realizować projekty inwestycyjne, wymagające dużych zasobów kapitałowych, co wiąże się w wysokim zyskiem.

- Kanałów obsługi Klienta (Internet, liczba oddziałów, czy dostęp do nich);

Finalizacja podjętej decyzji

Jeżeli już podejmiemy decyzję o wyborze nowego OFE, należy podpisać stosowną deklarację. Działalność akwizycyjną na rzecz otwartego funduszu mogą prowadzić:
- Zakłady ubezpieczeń;
- Bezpośrednio OFE;
- Agenci ubezpieczeniowi;
- Podmioty prowadzące działalność maklerską;
- Podmioty prowadzące działalność brokerską;
- Poczta Polska;
- Spółdzielcze kasy oszczędnościowo - kredytowe;
- Banki;

Ponadto można tego dokonać poprzez internet, wypełniając stosowny formularz i wysyłając go pocztą elektroniczną. Firma odeśle nam tradycyjną pocztą kopię umowy, którą musimy podpisać i odesłać funduszowi.

Podpisując deklarację przystąpienia do OFE należy podać dane identyfikacyjne (nazwisko, imiona, data urodzenia, PESEL, NIP, numer dowodu osobistego lub paszportu oraz adres zamieszkania i korespondencji).

Zmieniając fundusz należy dodatkowo posiadać numer indywidualnego rachunku dotychczasowego funduszu, do którego odprowadzane były składki.

Przed przystąpieniem do funduszu warto zapoznać się z prospektem informacyjnym, aby zweryfikować informacje w co i w jakim udziale procentowym inwestowane będą nasze składki, ponieważ każdy fundusz prowadzi określoną politykę inwestycyjną opartą o zasady ograniczonego ryzyka. OFE mogą inwestować w akcje i obligacje jedynie wiarygodnych i sprawdzonych przedsiębiorstw oraz dokonywać zakupów bonów skarbowych. Najlepsze zaś decyzje inwestycyjne mają swoje odzwierciedlenie w corocznych rankingach.

OFE dziś

Nasze oszczędności w funduszach emerytalnych w ciągu ostatniego roku spadły średnio o ponad 12% (podaje Gazeta Wyborcza NR 152 z dnia 02.07.2008 r.) Wszystko wskazuje na to, że ten rok OFE po raz pierwszy w historii zakończą na minusie. Słabo radzą sobie zarówno emerytalni giganci, jak i mniejsze fundusze. Niestety, żaden nie był w stanie oprzeć się giełdowym spadkom. To zła wiadomość dla prawie 14 milionów osób, które mają w OFE otwarte rachunki. Z naszych kont w otwartych funduszach emerytalnych wyparowała w ostatnim roku co ósma złotówka. Jest to informacja najgorsza zwłaszcza dla ponad 2 tysięcy kobiet, które już od przyszłego roku będą mogły przejść na emeryturę. Więcej informacji na ten temat - II Filar - OFE tracą nasze pieniądze już czwarty kwartał z rzędu! na stronach portalu www.maly-zus.pl

zgoda na publikację bez zmiany linków

---

Marta Nowostawska - portal www.maly-zus.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Najwyższy czas zmienić klimaty

Autorem artykułu jest Tobiasz Maliński

Perspektywy rozwoju branży klimatycznej są naprawdę obiecujące. Powstawanie spółek czerpiących zyski ze zmian klimatu oraz alternatywnych źródeł energii jest nieuniknione i niezbędne. Na dodatek można na tym biznesie nieźle zarobić.
John D. Rockefeller dorobił się fortuny na ropie naftowej. W tamtych czasach ropa naftowa była czarnym złotem, które prawidłowo wykorzystane wzbogacało ludzi. Robert Kiyosaki w książce napisanej wspólnie z Donaldem Trumpem, "Dlaczego chcemy, żebyś był bogaty?", stwierdza, że bogaty ojciec namawiał go do poznania przemysłu energetycznego oraz inwestowania w ten przemysł. W latach 80. była to naprawdę atrakcyjna inwestycja ze względu na zyski oraz bodźce podatkowe.

Czasy się jednak zmieniają i dzisiaj świetność czarnego paliwa oraz paliw ropopochodnych zaczyna przemijać. Światowe zasoby tego surowca szacuje się na około 140 mld ton. Średnio wydobywa się 3,5 mld ton rocznie. Okazuje się więc, że obecne zasoby ropy naftowej wystarczą jeszcze tylko na 40 lat. To samo dotyczy gazu ziemnego, z którego będzie można korzystać jeszcze tylko przez 60 lat.

Przynoszące niegdyś zyski czarne złoto, obecnie jest największym przekleństwem. Paliwa produkowane na bazie ropy, takie jak benzyna, podczas spalania emitują horrendalne ilości dwutlenku węgla pogłębiając tym samym efekt cieplarniany. Szacuje się, że w ciągu najbliższych 100 lat średnia temperatura może wzrosną o ponad 2 stopnie Celsjusza, co okaże się apokalipsą dla rodzaju ludzkiego.

Zwiększająca się ilość dwutlenku węgla w atmosferze wywołuje coraz więcej anomalii pogodowych w postaci cyklonów oraz huraganów. Jeśli człowiek nie powstrzyma lub możliwe jak najdłużej nie opóźni wzrostu średniej temperatury poniżej granicy 2 stopni Celsjusza, kolejne skutki globalnego ocieplenia będą katastrofalne.

Rockefeller dorobił się na ropie naftowej, natomiast współczesny inwestor może dorobić się w przyszłości fortuny inwestując w biznesy wykorzystujące zmiany klimatyczne. Spółki, których produkty ograniczają zwiększoną emisję dwutlenku węgla lub zajmują się produkcją energii alternatywnej będą w przyszłości rozchwytywane. Okazuje się, że wcale nie jest to tak odległa przyszłość jak nam się wydaje. Do 2020 roku powstanie około 20 mln nowych stanowisk pracy związanych z "branżą klimatyczną".

Nie trzeba jednak tworzyć biznesu, aby móc czerpać zyski z rozwoju tej prężnej branży. Przeciętny inwestor patrzący z optymizmem w przyszłość może inwestować za pomocą różnych instrumentów finansowych, np. akcji, funduszy inwestycyjnych czy produktów strukturyzowanych. O ile na polskim rynku można znaleźć struktury, o tyle do niedawna były one jedyną formą inwestycji w przedsięwzięcia klimatyczne. Dziś można inwestować w biznesy związane ze zmianami klimatu za pośrednictwem funduszu HSBC GIF Climat Change, zarządzany przez grupę HSBC. Fundusz działa krótko, dlatego jednostki uczestnictwa są bardzo tanie (około 16 zł). Dopóki cena jednostki będzie się utrzymywać poniżej 100 zł, zakup tych tytułów uczestnictwa będzie bardzo atrakcyjny.

Inwestowanie w alternatywne źródła energii oraz w powstrzymywanie pogłębiającego się efektu cieplarnianego jest poniekąd obowiązkiem każdego z nas. Dodatkowo można na tym świetnie zarobić, ale w tym przypadku to sprawa drugorzędna. Zmiany klimatyczne, które mogą zajść na przestrzeni następnych 100 lat, wywołają wojny o zasoby naturalne, które wciąż się kurczą. Zacznie brakować wody i ziemi pod uprawy rolne. Czy naprawdę warto dopuszczać do tak czarnego scenariusza?

Moim zdaniem nie warto, dlatego nie można przejść obojętnie obok okazji inwestycyjnych jakie dają klimatyczne produkty strukturyzowane oraz fundusz parasolowy HSBC GIF Climat Change.
---

Jak zmaksymalizować HYIPowe zyski? www.hyip-inwestycje.com

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Monety jako lokata kapitału

Autorem artykułu jest Adam Wąsik

Nie inwestowałeś jeszcze w monety kolekcjonerski? Zastanawiasz się czy na prawdę przyniesie to zysk? Być może w tym artykule są argumenty, które Cię przekonają. Naprawdę warto zainteresować się numizmatami.
Ostatnio wśród inwestorów bardzo spopularyzowały się monety kolekcjonerskie. Co prawda oznacza to większą konkurencję na rynku co przełoży się na to, ze zyski z numizmatów nie będą już tak oszałamiające jak niegdyś. Lecz nie znaczy to, że nie warto zainteresować się monetami. Nadal jest to i jeszcze przez bardzo długi czas będzie uzupełnienie dla tradycyjnych form inwestowania. Parę monet przyda się w każdym portfelu inwestycyjnym.
Potencjał monet został wychwycony przez szersze kręgi osób, gdy okazało się, że pewne monety oferowały stopy zwrotu wynoszące nawet 6400%. Spytasz zapewne jak to możliwe, żeby zwrot z inwestycji wyniósł 6400%? Jeśli dokładnie taka była reakcja, to wyobraź sobie, że moneta Nordic Gold o nominale 2zł i głupim rysunkiem jeża kupiona w 1996 roku mogła być sprzedana w 2006 za 130zł. Z kolei kupno srebrnej monety "Szlak bursztynowy" za 57zł w roku 2001 za 5 lat dawało zysk 1391% przy sprzedaniu tej samej monety za 850zł. Choć są to te dwie monety, które odniosły największy sukces łatwo zauważysz, że nawet przy dużych zyskach dalej by się opłaciło.
Aby zainwestować w monety nie potrzeba mieć wielkiego kapitału. Oczywiście im więcej monet kupisz, tym więcej możesz zyskać. Wystarczy kupić od kilku do kilkudziesięciu monet by cieszyć się dużym zarobkiem. Ogólnie zauważono, że właśnie dzięki "Jeżowi" najlepszą serią monet jest seria ze zwierzętami. Monety z tej serii są wydawane raz w roku, w styczniu. Jeśli nie chcemy czekać kilku lat wystarczy kupić wybraną przez nas monetę, potrzymać ją rok w dobrych warunkach, by była w nieskazitelnym stanie, a w końcu ją sprzedać. Pieniądze ze sprzedaży monety przeznaczamy na zakup kolejnych. W ten sposób, dzięki sile reinwestycji, po jakimś czasie uzyskamy naprawdę spory kapitał.
Ponadto zaobserwowano bardzo ważną prawidłowość. Otóż, ceny monet prawie nigdy nie spadają. Z tego co mi wiadomo, jeszcze nigdy nie zdarzyło się tak, aby na rynku wtórnym jakakolwiek moneta była tańsza niż wynosiła jej cena emisyjna. Przez to, inwestycje w monety są najbezpieczniejszymi inwestycjami przy tak wysokiej stopie zwrotu. Nawet najbardziej ostrożne osoby nie zawiodą się na tej formie inwestowania.
Zastanawiasz się już pewnie jak zacząć? Wszystkie decyzje powinieneś podejmować samodzielnie. Po prostu rozejrzyj się na Allegro, by zobaczyć, które z serii przynoszą dotychczas najwyższy zysk. Przejrzyj plan emisyjny dostępny na stronach NBP. Zdecyduj, w które monety chcesz zainwestować. Potem wystarczy tylko odpowiednio wcześnie kupić ją w oddziale NBP lub na aukcji internetowej po cenie emisyjnej. Gdy zdobędziesz już te monety, które chciałeś, nie pozostaje Ci nic innego jak czekać cierpliwie na dzień, w którym sprzedaż je z zyskiem i reinwestujesz. To naprawdę jest proste i nie wymaga wielkiej wiedzy i poświecenia. Po prostu uwierz, że jest to dobra inwestycja, by potem liczyć zyski. Zwykłe monety kolekcjonerskie Nordic Gold to przede wszystkim wartość kolekcjonerska.
A teraz przypomnij sobie o monetach kruszcowych i kruszcowych sztabkach kolekcjonerko-lokacyjnych, których wartość jest swoistą synergią ich wartości kolekcjonerskiej oraz wartości kruszcu, z którego są wykonane.
---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Ile do zwrotu z lokaty strukturyzowanej?

Autorem artykułu jest Maciej Kossowski

W mediach pojawiają się informacje, że Komisja Nadzoru Finansowego analizuje produkty strukturyzowane oferowane w formie ubezpieczeń na życie. Zapowiedź tego co może się nie podobać regulatorowi można znaleźć m.in. w najnowszym numerze miesięcznika „Forbes” („Struktury pod lupą”).
W mediach pojawiają się informacje, że Komisja Nadzoru Finansowego analizuje produkty strukturyzowane oferowane w formie ubezpieczeń na życie. Z publikacji wynika, że ocena tego „zjawiska” przez KNF może być dosyć krytyczna. Zapowiedź tego co może się nie podobać regulatorowi można znaleźć m.in. w najnowszym numerze miesięcznika „Forbes” („Struktury pod lupą”).

W tekście poruszono miedzy innymi kwestię warunków przedterminowej wypłaty środków z „ubezpieczeniowej struktury”. Czytamy w nim następującą wypowiedź Bożeny Zielińskiej Kurpiel, naczelnika w departamencie ochrony klientów: „Wcześniejsze zerwanie umowy wiąże się z kosztami, które często są dość dobrze opisane i wynoszą np. 5 proc. ale zdarza się że kwota jaką uzyska klienta jest powiązana z wartością aktuarialną składki. To już znacznie trudniejsze do wyliczenia i może się okazać, że klient po uwzględnieniu opłaty likwidacyjnej otrzyma tylko 80 lub 85 proc. początkowej inwestycji”.

W warunkach ubezpieczenia części produktów strukturyzowanych opakowanych w ubezpieczenie rzeczywiście mowa jest o wartości aktuarialnej jako podstawie do obliczenia kwoty przedterminowego wykupu. Jedno z towarzystw ubezpieczeniowych używa też sformułowania: „bieżąca wartość instrumentów finansowych służących pokryciu rezerwy matematycznej dla danej transzy”. Chodzi o to, by inwestor który chce wycofać swoje pieniądze wcześniej dostał zwrot tego co faktycznie (chociaż pośrednio) „kupił” – a więc instrumentu finansowego złożonego z obligacji zerokuponowej oraz opcji. Od tak obliczonej wartości, w początkowym okresie inwestycji, odejmowana jest prowizja rzędu 5 – 7 proc.

Inny model jest nieco prostszy. W warunkach ubezpieczenia nie ma mowy o wartości aktuarialnej. W przypadku wyjścia z inwestycji przed terminem inwestor otrzymuje zwrot składki zainwestowanej pomniejszonej o opłatę. W przypadku inwestycji 4-letniej taka opłata może w pierwszym roku wynosić 20 proc., w drugim – 15 proc. itp. Skąd te wartości? Idea jest prosta: inwestor ma dostać mniej więcej tyle ile w danym momencie warta jest TYLKO bezpieczna (obligacyjna) część jego inwestycji. Model ten jest z pewnością niezwykle jasny i zrozumiały dla inwestora. I być może warto żeby zastąpił pierwsze rozwiązanie. Czy na pewno?

W połowie ubiegłego roku firma New World Alternative Investments uruchomiła produkt Energy+. Dostarczono go klientom w formie ubezpieczenia TU Allianz Życie. W warunkach ubezpieczenia znalazł się zapis o tym, że wcześniejsze wycofanie środków odbywa się wg bieżącej wartość instrumentów finansowych służących pokryciu rezerwy matematycznej dla danej transzy. Dzięki wzrostowi cen ropy i towarów rolnych w lipcu tego roku teoretyczna stopa zwrotu z tej inwestycji wynosiła ponad 43 proc. – tyle zarobiłby inwestor gdyby produkt zakończył się w tym właśnie momencie.

A jaki zysk można byłoby otrzymać faktycznie wypłacając swoje pieniądze? Byłoby to ponad 20 proc. (od tego należało odjąć 5 proc. prowizji obowiązującej w przypadku wypłaty w pierwszym roku). Była więc szansa na wycofanie środków z zyskiem już po roku. Zysk nie był oczywiście tak wysoki jak teoretyczna stopa zwrotu – taka jest specyfika produktów strukturyzowanych, nie inwestujemy bezpośrednio w akcje czy surowce ale w opcję, której wartość nie rośnie 1:1 tak jak aktywa na których się opiera. Dopiero na koniec teoretyczna stopa zwrotu staje się faktycznym zyskiem. Poza tym wartość teoretyczna zakłada, że obligacja osiągnęła już wartość nominalną (np. urosła z 80 do 100 zł w trzy lata). Wartość bieżąca uwzględnia natomiast aktualną wartość obligacji, która może być sporo niższa niż nominalna.

A gdyby zastosowano proste i zrozumiałe dla przeciętnego inwestora rozwiązanie nr 2? Teoretyczna stopa zwrotu pozostaje wówczas bez zmian – inwestor nadal widzi że gdyby do końca inwestycji nic się nie zmieniło wówczas zarobi ponad 40 proc. A ile dostałby w przypadku faktycznej likwidacji lokaty? Po odjęciu 20-procentowej opłaty inwestor mógłby odzyskać 80 tys. zł z wpłaconych 100 tys. zł. Zamiast 20 proc. zysku mamy 20 proc. straty. Przypomnijmy, że w tym samym momencie rynkowa wartości instrumentów finansowych w które za pośrednictwem towarzystwa ubezpieczeniowego zainwestował klient to ok. 120 tys. zł.

W mojej ocenie jednak uczciwszym rozwiązaniem jest wypłata przed terminem aktualnej wartości instrumentów, które zakupiło towarzystwo ubezpieczeniowe w celu zabezpieczenia polisy. I na szczęście odpowiednio zapisy pojawiają się w warunkach ubezpieczenia coraz większej liczby produktów. Jakie będzie stanowisko KNF w tej sprawie? Zapewne wkrótce się przekonamy.
---

Maciej Kossowski Wealth Solutions - Produkty strukturyzowane

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Na kryzys: gwarancja kapitału

Autorem artykułu jest Maciej Kossowski

W czasach, gdy inwestorzy w kilka miesięcy tracą na giełdach połowę kapitału szczególnej wartości nabiera gwarancja zwrotu wpłaconych środków. Choćby nawet odległa w czasie. Idea jest prosta: zostawiamy sobie szansę na zysk powyżej bankowego depozytu ale jednocześnie zabezpieczamy swoje oszczędności przed dramatyczną erozją.
W czasach, gdy inwestorzy w kilka miesięcy tracą na giełdach połowę kapitału szczególnej wartości nabiera gwarancja zwrotu wpłaconych środków. Choćby nawet odległa w czasie. Idea jest prosta: zostawiamy sobie szansę na zysk powyżej bankowego depozytu ale jednocześnie zabezpieczamy swoje oszczędności przed dramatyczną erozją. Jak to może działać w praktyce? Pokażmy to na przykładzie.

Rok temu Pan X zainwestował w fundusz BRIC, a więc w akcje spółek z Brazylii, Rosji, Indii i Chin. Podobnie jak wielu analityków, Pan X wierzył, że zarobi szybko i dużo. Niestety od 6 września 2007 do 10 października 2008 fundusz stracił już 53 proc. Warto dodać, że Pan X kupił jednostki funduszu w dolarach w czasie gdy jeden dolar kosztował 2,79 zł.
Dzisiaj za amerykańską walutę płaci się ok. 2,60 zł – Pan X stracił więc nie tylko na spadku funduszu ale także na kursie. Mogło być gorzej. Gdyby Pan X wszedł do funduszu 31 października 2007 wówczas strata w przeliczeniu na złotówki sięgnęłaby nawet 60 proc. Odrobienie takiego spadku wymaga już ponad 100 proc. wzrostu aktywów, które pozostały po przecenie. I to przy założeniu, że dolar ponownie nie spadnie do poziomów sprzed kilku miesięcy (niewiele ponad 2 zł).

Spójrzmy teraz na Pana Y. Podobnie jak Pan X, rok temu zdecydował się na inwestycję w BRIC. Wybrał jednak inne rozwiązanie – 6-letni fundusz zamknięty, który z jednej strony zapewniał mu udział we wzroście akcji spółek Brazylii, Rosji, Indii i Chin, ale jednocześnie dawał gwarancję zwrotu kapitału na koniec okresu inwestycji. Pan Y w rzeczywistości zainwestował większość swojego kapitału w bezpieczne obligacje, a jedynie niewielką część w ryzykowny instrument finansowy jakim jest opcja. To dzięki opcji uzyskał prawo do ewentualnego zysku z akcji BRIC. Dodajmy, że inwestycja Pana Y denominowana jest w złotówkach – inwestor nie ponosi więc ryzyka kursowego.

W jakiej sytuacji jest teraz Pan Y? Oczywiście opcja, którą instytucja finansowa „wmontowała” w fundusz ma dzisiaj mniejszą wartość – akcje firm z regionu BRIC silnie potaniały. Fundusz będzie jednak działał jeszcze przez 5 lat a rynki wschodzące mogą w tym czasie odrobić straty. Pan Y może więc poczekać. Ale ma też możliwość wycofania swoich środków dzisiaj. Poniesie wówczas stratę jedynie rzędu 10 proc - jego kapitał w dużym stopniu zabezpieczają obligacje. Mimo znaczących spadków na giełdach ma szansę wycofać swoje pieniądze z akceptowalną stratą. W przeciwieństwie do Pana X, który musiałby pożegnać się z połową kapitału.

W czasach tak ogromnej niepewności produkty z gwarancją kapitału mają niezaprzeczalne zalety. Inwestując na 3 czy 4 lata mamy oczywiście pewność odzyskania tego co wpłaciliśmy. Ponieważ jednak nasza inwestycja opiera się w dużym stopniu o obligacje, także w trakcie jej trwania nie jesteśmy narażeni na dramatyczne wahania. Jeśli źle obstawimy rynkowy scenariusz – a to zdarza się najlepszym inwestorom - wówczas możemy wycofać się ze stratami, które są możliwe do zaakceptowania.

Dla przykładu, w przypadku 4-letniej inwestycji skonstruowanej tak, by zapewniała 100-proc. gwarancję kapitału, z jednej strony możemy mieć szansę na wysoki zysk, a jednocześnie praktycznie nie mamy ryzyka straty wyższej niż 25-30 proc. – część obligacyjna stabilizuje nasz wynik. Inwestując bez ochrony kapitału musimy się liczyć ze stratą rzędu 60 czy 70 proc., która w praktyce jest bardzo trudna do odrobienia nawet w perspektywie wielu lat.
---

Maciej Kossowski Wealth Solutions - Produkty strukturyzowane

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl